ΚΑΛΩΣ ΗΛΘΕΣ ΠΙΣΩ ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΣΟΥ!

Καλώς ήλθες πίσω στον τόπο σου!

[Ν.Ν-Χατζημιχαήλ: "ο επαναπατρισμένος Απόστολος Ανδρέας", της αψίδας του Ιερού Βήματος της εκκλησίας της Παναγίας της Κανακαρίας, στην Καρπασία, χρωματιστά μολύβια σε χαρτί, 21 Απριλίου 2018, 11x16 εκ.]

ΚΑΡΠΑΣΙΑ

Κάθε πρωὶ
Ἀκονίζω τὴ μνήμη μου
Κι ἕνα μαχαίρι
Ἀνάμεσα σὲ θάλασσες ποὺ ματώνουν
Σὲ δυὸ κομμάτια μὲ χωρίζει.

Τὰ παιδικά μου χρόνια μὲ συνθλίβουν…

Προσπαθῶ νὰ ταιριάξω φωνήεντα
Στὰ ʺξὶʺ καὶ ʺζήταʺ
Καθὼς στὸν ἥλιο διάπλατα
Ἡ μάνα ψιθυρίζοντας
Τὸ σπίτι ἀνοίγει.

Στὴν πρωινὴ καταχνιὰ
Τριάστρι, Ποαλέτρικα καὶ ἄλλοι ἀστερισμοὶ
Δὲν μποροῦν νὰ σηκώσουν τὸ βάρος τῶν βλεφάρων μου.
Κυνηγώντας τὴ σκιά μας ἀνάμεσα στὰ καπνόφυτα
Μὲ τὴν πίσσα στὰ χέρια καὶ στὰ ροῦχα μας
Ἀποχωρίζουμε τσὰκ τσὰκ τὰ νοτισμένα φύλλα
Κι ἐνῶ τὸ χρυσαφὶ ρουφάει τὸ πράσινο
Ὁ ἥλιος ἀνεβαίνει
Καὶ οἱ μακριὲς αὐλακιὲς
Μικραίνουν στὸ μέτωπο τοῦ πατέρα
Μετρώντας τον μὲ κοντάρια.

Μὰ ἕνας ρόδακας
Ὁλοένα γυρίζει μιὰ μπροστὰ καὶ μιὰ πίσω
Ἐπιστρέφοντας εἰκόνες τοῦ παλιοῦ καιροῦ
Καὶ δείχνοντας τὶς ἄλλες
Ποὺ συνθέτουν οἱ μέρες ποὺ θά ᾿ρθουν.

Ἂς ἀρχίσει λοιπὸν ὁ ἀγῶνας
Κι ἂς μὴν εἶναι διὰ τὴν δόξαν
Ἂς εἶναι γιὰ τὰ καπνολούλουδα
Καὶ τὶς σκορπισμένες ψηφίδες
Τῆς διθαλάσσου πεφιλημένης πατρίδας.

[Από τη συλλογή μου "Διθαλάσσου", Κάρβας 2012

 

ΔΙΑ ΧΕΙΡΟΣ ΤΟΥ ΤΑΠΕΙΝΟΥ ΝΙΚΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ-ΧΑΤΖΗΜΙΧΑΗΛ

[ΟΙ ΕΙΚΟΝΕΣ ΕΙΝΑΙ ΖΩΓΡΑΦΙΣΜΕΝΕΣ ΜΕ ΑΥΓΟΤΕΜΠΕΡΑ ΣΕ ΞΥΛΟ. ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΩΧΡΕΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΓΗ]

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

ΚΑΙ

ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ ΤΟΝ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΧΡΟΝΟ

Η ΓΕΝΝΗΣΙΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ, διά χειρός Αρχιμανδρίτου Συμεών, Ιερά Μονή Μαυροβουνίου, Κύπρος

Η ΣΚΟΝΕΣ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ

Σκόνες αγιογραφίας

Μια φορά κι έναν καιρό, στις καλές εκείνες εποχές, που ζούσα στη Λάρνακα, γίνονταν πράματα και θάματα. Τι θυμήθηκα πάλι. Θυμήθηκα που ήμουν αγιογράφος. Ήταν η εποχή που η αείμνηστη φίλη μου - που τόσο άδικα και πρόωρα χάθηκε - η Νίκη Μαραγκού, ερωτεύτηκε κι αυτή όπως κι εγώ τη Λάρνακα κι ερχόταν πολύ τακτικά. Πηγαίναμε στον πατέρα Συμεών (έκανε μια εξαίρεση γι αυτήν και τη δέχτηκε ως μαθήτρια του) και μαθαίναμε αγιογραφία. Παρακολουθήσαμε κι οι δυο ολόκληρη τη σειρά των μαθημάτων. 

Είχε προηγηθεί η πρώτη μου έκθεση ζωγραφικής στο Δημαρχείο, που ήταν στον παραλιακό δρόμο των φοινικούδων. Η έκθεση ήταν υπό την αιγίδα της πολιτιστικής επιτροπής του Δήμου και του "Δημητρίειου Πολιτιστικού Κέντρου". Και οι δυο φορείς είχαν αγοράσει έργο και τους δώρισα  κι εγώ από ένα. Το έργο για το "Δημητρίειο" είχε επιλέξει ο ίδιος ο Νίκος Δημητρίου. 

Γνωρίστηκα και με την ποιήτρια Ναδίνα Δημητρίου σε κάποια από τις πολιτιστικές εκδηλώσεις που γίνονταν εκεί. Μάλιστα όταν έμαθε ότι κάνω αγιογραφία, με έστειλε στο εργοστάσιο (δεν ήταν μακριά απ' εκεί που εργαζόμουν) και με φόρτωσαν με σκόνες για να ζωγραφίζω για δυο τρεις ζωές τουλάχιστον. Σκόνες Ώχρας∙ σε πολλά χρώματα και αποχρώσεις ∙ψημένες και άψητες από την περιοχή του χωριού Τρούλλοι.

Είχα τις καλύτερες σκόνες στον κόσμο: ο φίλος Γιώργος Λυκούργος ήταν, την εποχή εκείνη, Πρέσβης στο Παρίσι και κάθε φορά που ερχόταν όλο και κάτι μου έφερνε: κιννάβαρη και ένα μπλε που ήταν δυσεύρετο. Ακόμα μου έφερνε κόλλα από κόκκαλα κουνελιού -που θεωρείται η καλύτερη κόλλα- για την προετοιμασία της επιφάνειας στην οποία θα ζωγράφιζα τις εικόνες μου. Ο Γιώργος συνεχίζει ακόμα και ζωγραφίζει θαυμάσιες εικόνες.   

Το κασελάκι μου

Σκόνες αγιογραφίας

Γλυκοφιλούσα, του Ν. Ν-Χατζημιχαήλ

Παναγία και Χριστός, του Ν.Ν-Χατζημιχαήλ

ΑΓΓΕΛΟΣ

[ΝΝ-Χ, Άγγελος]

Η ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΗ ΤΩΝ ΜΑΓΩΝ

Η προσκύνηση των Μάγων, έργο αγνώστου,

18^ος  αι. (;),  αυγοτέμπερα σε ξύλο με προετοι-

μασία, από τη Συλλογή Ν. Κολυβά, στο Μουσείο

Σολωμού & Επιφανών Ζακυνθίων

      

[Η ευχετήρια κάρτα του φίλου Γιώργου Μύαρη]

ΓΛΥΚΟΦΙΛΟΥΣΑ

Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ