30 Δεκ 2012

2013


Σαν ξύλα που καίγονται στο τζάκι είναι και τα χρόνια μας. 

ΕΥΧΟΜΑΙ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ! 
ΜΕ ΥΓΕΙΑ και ΧΑΡΑ 

21 Δεκ 2012

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ!

[Η ΓΕΝΝΗΣΗ, τοιχογραφία του 15ου αιώνα από τον Ναό της Μεταμορφώσεως στο Παλαιχώρι, Κύπρος]



[Μία από τις ευχετήριες χριστουγεννιάτικες κάρτες του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ', φιλοτεχνημένες  από τον Θεοδόση Νικολάου με την ανεπανάληπτη βυζαντινίζουσα γραφή του. Στο αρχείο μου υπάρχει σειρά εννέα διαφορετικών χριστουγεννιάτικων καρτών πάντα για τον Αρχιεπίσκοπο] 


4 Δεκ 2012

ΙΔΟΥ ΛΟΙΠΟΝ ΚΑΙ Η ΛΙΜΝΗ

[Φωτογραφία: ΝΝ-Χ, ιδού λοιπόν και η λίμνη]

                                               Ιδού λοιπόν και η λίμνη.
                                       Χωρίς επιθυμίες, χωρίς όνειρα
                                       Για να ξυπνά τις μυστικές επιθυμίες
                                       Και όνειρα παλαιά ν' ανακαινίζει.

                                       Η λίμνη αφήνει γύρω τα βουνά και το τοπίο
                                       Να κατοικούν μες τα νερά της.
                                       Ποιό είναι το είδωλο, και ποιό είναι το αντικείμενο
                                       Ποιό είναι αυτό που υπάρχει και ποιά η σκιά του;
                                       Δεν μπορείς να πεις
                                       Ούτε ακόμα και στη φωτογραφία
                                       Που τη γυρίζεις πάνω κάτω μες στα χέρια σου.

                                       Σύννεφο κυλά τριανταφυλλί
                                       Ταράζει την επιφάνεια του νερού
                                       Κι ευθύς διαμελίζεται σ'αμέτρητα πουλιά
                                       Που κοιμούνται και ονειρεύονται ταξίδια.  

[Η αρχή του Ε' μέρους της ποιητικής σύνθεσης του Θεοδόση Νικολάου, Οι διαλογισμοί του Αγίου Λαζάρου, από τη συλλογή Εικόνες, Κύπρος 1988]
      

3 Δεκ 2012

Ο ΠΤΗΝΟΣΦΑΚΤΗΣ (διήγημα)

[Νέα Εποχή, πολιτιστικό περιοδικό, τ.314, Φθινόπωρο 2012
ο πτηνοσφάκτης (πρώτη δημοσίευση, σ.13] 


Νίκος Νικολάου -Χατζημιχαήλ
Ο ΠΤΗΝΟΣΦΑΚΤΗΣ
(διήγημα)

Ήμουν σε απόγνωση γιατί παρά τις προσπάθειές μου δεν κατάφερνα να βρω δουλειά. Κόντευε ένας ολόκληρος χρόνος από την ημέρα που είχα γυρίσει από τις σπουδές μου και βρισκόμουν σε μαύρη απελπισία. Όπου και να πήγαινα με έβρισκαν ακατάλληλο ή ανειδίκευτο. Ήμουν βέβαια καταγραμμένος στις λίστες για διορισμό στο δημόσιο αλλά σύμφωνα με τους υπολογισμούς μου, μέχρι να διοριστώ θα περνούσαν σαράντα δύο χρόνια. Ζήσε Μάη μου να φας τριφύλλι, δηλαδή. Την έβγαζα στο κατάστημα ενός ξαδέλφου μου βοηθώντας τον λίγο και παρατηρώντας την κίνηση στη Λεωφόρο. Έτσι περνούσαν οι μέρες μου.

ΣΤΟ ΒΑΘΟΣ ΤΟ ΣΤΑΥΡΟΒΟΥΝΙ

[Φωτογραφία: ΝΝ-Χ, στο βάθος το Σταυροβούνι]

19 Νοε 2012

STUDIES IN ENGLISH IDIOM


ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΜΑΤΣΗΣ

Καλοκαίρι του 1977. Τρία μόλις χρόνια μετά την τραγωδία. Περπατούσα σκυφτός στη Λεωφόρο Μακαρίου στη Λεμεσό. Μόλις έστριψα σε μια πάροδο -νομίζω ήταν η Πέτρου Τσίρου- πάνω στο πεζοδρόμιο, ήταν μια στοίβα με πεντέξι βιβλία και κοντοστάθηκα. Πάνω πάνω ήταν ένα μικρό βιβλιαράκι με ευδιάκριτο τον τίτλο: STUDIES IN ENGLISH IDIOM. Το πήρα και αποκαλύφθηκε το επόμενο βιβλίο, ένας κατάλογος γραμματοσήμων. Συνέχισα την πορεία μου περιεργαζόμενος το μικρό βιβλιαράκι. Γύρισα μερικές σελίδες και με έκπληξή μου αναγνώρισα την υπογραφή του ήρωα της ΕΟΚΑ Κυριάκου Μάτση. Μόνο που δεν μου έπεσε από τα χέρια από τη συγκίνηση μου. Γύρισα αμέσως πίσω, μα τα υπόλοιπα βιβλία ήταν όλα κατάλογοι γραμματοσήμων. 

Είναι ένα συνηθισμένο σχολικό βιβλίο, με ενδείξεις για την εξεταστέα ύλη και σημειωμένα ακόμα και τα sos. Είναι όμως, ένα βιβλίο που κράτησε στα χέρια του ένας αγνός πατριώτης, ένας άνθρωπος με μεγάλη αγάπη για τούτο τον τόπο. Πρέπει κάποτε, να το παραδώσω στο Μουσείο, στη γενέτηρά του να προστεθεί στα άλλα προσωπικά του αντικείμενα. ΝΝ  




1 Νοε 2012

ΟΙ ΠΑΡΑΞΕΝΟΙ ΙΜΑΝΤΕΣ (διήγημα)


------------------------------------------------------------
Στο σπουδαίο ιστολόγιο
στάχτες
από χθες πρώτη δημοσίευση του διηγήματός μου
ΟΙ ΠΑΡΑΞΕΝΟΙ ΙΜΑΝΤΕΣ

ΕΔΩ 


17 Οκτ 2012

Η ΛΕΩΦΟΡΟΣ ...ΤΟΤΕ

[Φωτογραφία: ΝΝ-Χ, η Λεωφόρος Φανερωμένης στη Λάρνακα το 1980]

Το δρομάκι που φαίνεται είναι η Λεωφόρος Φανερωμένης στη Λάρνακα, ένα δειλινό του 1980. Εδώ, στην απόλυτη γαλήνη, έζησα για ένα δυο χρόνια. Στο βάθος δεξιά είναι ο Άγιος Γεώργιος ο Μακρής. Το σύννεφο όμως, έχει καλύψει εντελώς το Σταυροβούνι.

9 Οκτ 2012

ΤΕΡΑΣ ΧΩΡΙΣ ΚΕΦΑΛΙ


Νίκος Νικολάου -Χατζημιχαήλ
ΤΕΡΑΣ ΧΩΡΙΣ ΚΕΦΑΛΙ

Σκορπούσε τον φόβο και τον τρόμο και μόνο με το άκουσμα του ονόματός της. Ήταν ένα ιπτάμενο τετράγωνο τομάρι δυο μέτρων, με κοντή σκουρόχρωμη τρίχα, πάντα τεντωμένη και οι τέσσερεις άκρες της που είχαν επιμηκυνθεί και στρογγυλοποιηθεί, ανεβοκατέβαιναν γρήγορα σαν φτερούγες. Δεν είχε κεφάλι, αλλά όταν περνούσε με μεγάλη ταχύτητα, φαινόταν σαν να την είχε κτυπήσει ακριβώς στη μέση μια μπάλα ποδοσφαίρου, που έχοντας μεγαλύτερη ταχύτητα, την παρέσερνε μαζί της στην πορεία της. Συνήθως παρουσιαζόταν το βράδυ, μέσα στο βαθύ σκοτάδι και η παρουσία της γινόταν αντιληπτή, από τον θόρυβο που έκαναν οι άκρες της καθώς κτυπούσαν τον αέρα, αλλά και από μια περίεργη κίτρινη φωτεινή αύρα που είχε γύρω της. Έκανε όμως, την εμφάνισή της και πιο νωρίς, μόλις σουρούπωνε ή πολύ σπάνια, εμφανιζόταν και την ημέρα.

5 Οκτ 2012

Η ΚΟΡΝΑ (διήγημα)


Νίκος Νικολάου -Χατζημιχαήλ
Η  ΚΟΡΝΑ
 Στη χειρολαβή του παιδικού αμαξιού, στερέωσε μια κόρνα που είχε βρει σ’ ένα παλιό αυτοκίνητο. Κάθε τόσο πίεζε τη λαστιχένια σφαίρα και έβγαινε ένας βραχνός και απελπισμένος ήχος, κάτι σαν αγελάδα που μουγκανίζει ή σαν παρατεταμένο βραδινό αλύχτισμα λυκόσκυλου καθώς ξυπνούν μέσα του εικόνες από τη χαμένη του ζωή. Όσο κι αν φαίνεται παράξενο, ακουγόταν από πολύ μακριά και οι γυναίκες προετοιμάζονταν και την περίμεναν.