«ΜΙΚΡΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΑ ΠΑΡΑΘΥΡΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ» ΣΤΗΝ «ΑΛΗΘΕΙΑ».
«
Όταν σωπάσαν
τα πουλιά»
του Νίκου
Νικολάου- Χατζημιχαήλ
Ένα
πολύ καλογραμμένο μυθιστόρημα, έχουμε
τη μεγάλη χαρά και τιμή να παρουσιάζουμε.
Το ανά χείρας βιβλίο που ανήκει στον
βραβευμένο δημιουργό Νικόλαο Νικολάου-
Χατζημιχαήλ κατορθώνει με την άρτια
αισθητικά γραφή του να μας εμπλέξει
τόσο στο ιστορικό και πολιτισμικό σύμπαν
μιας άλλης, περασμένης εποχής, όσο στον
δικό του πλούσιο και ενδιαφέροντα
ψυχισμό. Το βιβλίο του Χατζημιχαήλ
εκτείνεται χρονικά από την απαρχή της
αγγλοκρατίας στο νησί μας το 1878 μέχρι
το πρώτο ενωτικό δημοψήφισμα του 1921.
Μέσα από τις πυκνές γραμμές του βιβλίου,
αναδύεται το ταραγμένο και πολυκύμαντο
κλίμα της εποχής του. Κεντρικό πρόσωπο
στην ιστορία παίζει η φλογερή μορφή του
ιερέα Παπαγιάννη Παπαθεοδούλου που με
την πολυεπίπεδη και τολμηρή προσωπικότητά
του δε διστάζει να συγκρουστεί με την
εκκλησία και με ισχυρά πρόσωπα της
εποχής προκειμένου να υπερασπιστεί την
ελευθερία της δικής του άποψης.
Ο
Νίκος Νικολάου-Χατζημιχαήλ είναι
ποιητής, πεζογράφος, εικαστικός, ερευνητής
της κυπριακής τέχνης και μεταφραστής.
Γεννήθηκε στο Βασίλι της Καρπασίας και
φοίτησε στο δημοτικό σχολείο του χωριού
του και στο Ελληνικό Γυμνάσιο Αμμοχώστου.
Από τα παιδικά του χρόνια ανέπτυξε
έντονο ενδιαφέρον για τη ζωγραφική,
επηρεασμένος από το φυσικό περιβάλλον
της Καρπασίας, τη βυζαντινή κληρονομιά
της περιοχής και ιδιαίτερα τα ψηφιδωτά
της Παναγίας της Κανακαριάς. Καθοριστική
υπήρξε η συμβολή των δασκάλων του στην
καλλιέργεια των εικαστικών του
ενδιαφερόντων, ενώ στο γυμνάσιο διδάχθηκε
από τον ζωγράφο Γιώργο Μπισκίνη και τη
Στάλω Καντούνα. Σπούδασε Μαθηματικά
στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο
Αθηνών. Κατά τη διάρκεια των σπουδών
του ανέπτυξε έντονη εικαστική δραστηριότητα
και συμμετείχε σε ομαδική έκθεση στην
Αθήνα, όπου παρουσιάστηκαν και πωλήθηκαν
τα πρώτα έργα του.
Με
την επιστροφή του στην Κύπρο, το 1977,
εργοδοτήθηκε στη Συνεργατική Κεντρική
Τράπεζα, όπου υπηρέτησε μέχρι την
αφυπηρέτησή του, καταλήγοντας στη θέση
του διευθυντή. Παράλληλα συνέχισε τη
ζωγραφική, πραγματοποιώντας ατομικές
εκθέσεις στη Λάρνακα και στη Λευκωσία
και συμμετέχοντας σε ομαδικές εκθέσεις.
Το λογοτεχνικό του έργο περιλαμβάνει
ποίηση, διήγημα, μυθιστόρημα, δοκίμιο,
βιβλιογραφίες, μεταφράσεις και μελέτες
για την κυπριακή τέχνη. Διηγήματά του
έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, ολλανδικά
και αλβανικά, ενώ ποιητικές του συλλογές
έχουν εκδοθεί και στα ιταλικά. Για τη
συλλογή διηγημάτων Η Κόρη του Δραγουμάνου
(2003) τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο
Διηγήματος.
[…] Σ΄ ένα μικρό χωριό της Καρπασίας, ένας νεαρός ιερέας προσπαθεί να επιβιώσει μετά από ένα απροσδόκητο χτύπημα της μοίρας. Έρχεται σε σύγκρουση με όλους, ακόμα και με την ανώτατη εκκλησιαστική Αρχή. Δυο φορές τον τιμωρούν με αργία γιατί θεωρούν απαράδεχτες τις ερωτικές του δραστηριότητες. Οι Άγγλοι παραχωρούν ένα μικρό αλλά ελεγχόμενο βήμα ελευθερίας, το Νομοθετικό Συμβούλιο. Ο Άγγλος Διοικητής Αμμοχώστου εκμεταλλεύεται ένα παράθυρο του νόμου και υποβάλλει υποψηφιότητα. Οι Έλληνες Κύπριοι αυτή την ενέργεια την εκλαμβάνουν ως τέχνασμα για να τους αφαιρέσουν μια βουλευτική έδρα. Ο κόσμος όμως διχάζεται. Ο νεαρός ιερέας υποστηρίζει τον Γιαγκ, αλλά χαρακτηρίζεται ως προδότης της πατρίδας και εμπλέκεται σε μια μεγάλη δίκη. Σε λίγα χρόνια πεθαίνει ο Αρχιεπίσκοπος αλλά η κομματική παρέμβαση διχάζει πάλι τον κόσμο και μέχρι να γίνει κατορθωτή η διαδοχή χρειάστηκαν δέκα ολόκληρα χρόνια. Ο ιερέας κατορθώνει να επιβιώσει, λαμβάνοντας το μέρος του υποψηφίου που τελικά θα εκλεγεί. Αλλεπάλληλες απίστευτες διπλές και τριπλές οικογενειακές τραγωδίες ταράζουν τη ζωή του. Η κακή αγγλική διοίκηση, η μετανάστευση, η ακρίδα και άλλα κακά που χτύπησαν τον τόπο έφεραν πραγματική πείνα, που οδήγησε σε ομαδικό ρεύμα μετανάστευσης και ο τόπος άρχισε να ερημώνεται. Ο τυφοειδής πυρετός θερίζει στα χωριά τους, τους χτυπά ανελέητα…».
