3 Φεβ 2019

ΑΠΟΓΡΑΦΗ του Θεοδόση Νικολάου


ΑΠΟΓΡΑΦΗ
 του 
Θεοδόση Νικολάου

Το προηγούμενο βράδυ έβρεξε βατράχους.
Κραυγή της φύσης για να υπενθυμίσει το άλλο πρόσωπό της
Που αναπνέει μέσα στο σκοτάδι.
 

Ο άνεμος σηκώνει το νερό από τις λίμνες
Ταξιδεύοντάς το μέσα σε αόρατο κι απέραντο δοχείο
Πάνω από τα βουνά, τους κάμπους και τις πολιτείες.
Σηκώνει τό νερό εξαντλημένο από τη νοσταλγία
Της περιπέτειας, μαζί με τους ενοίκους του
Και όταν τα δάχτυλά του κουραστούν το αφήνει
Και πέφτει βροχή με μάτια που πηδά και που κοάζει.
 

Ο διαφωτισμός έχει εγκαθιδρύσει παντού τις ηλεκτρικές του εγκαταστάσεις.
Στρίβεις το διακόπτη και ικανοποιείς την περιέργειά σου.
Το πνεύμα σου σαν πολυέλαιος πάμφωτος
Από εκατό κεριά, τον ύπνο περιμένει να τα σβήσει.
Και όμως ο τυφλός του ευαγγελίου δεν αμάρτησε
Ούτε αυτός, ούτε οι γονείς του για νά γεννηθεί τυφλός.
Ήταν μονάχα για να μεγαλυνθεί η δόξα του Κυρίου.
 

Τα παγώνια στολίζουν τα βυζαντινά μας χειρόγραφα.
Ελαφρύνουν το βάρος της ομορφιάς τους ακατάπαυστα
Σκύβοντας μέσα στο νερό.
Τη δίψα τους δεν μπορούν να ξεδιψάσουν.
Είναι φορές που ξεδιπλώνουν τη δόξα τους
Και λάμπουν τα πράσινα και τα γαλάζια βλέμματά τους
Ανάμεσα σέ ερείπια οραμάτων και προσευχών
Ακρωτηριασμένα ανθέμια και κολόνες σπασμένες
Που δεν βυθίστηκαν ακόμα μες στο χώμα.
 

Όταν όμως έρθει η νύχτα κωπηλατούν με τα φτερά τους
Αποσείουν τη σκόνη και τη μυρωδιά του καιρού
Και με αντιπαροχή την ανέσπερη δόξα τους
Γίνονται κραυγές μέσα στο σκοτάδι.
Οι κραυγές σχίζουν τη νύχτα όπως ο υφασματοπώλης
Τα παλιά τα χρόνια τραβώντας μια κλωστή
Έσχιζε το ύφασμα σε δυο κομμάτια.
 

Τι θέλουν μέσα στο σκοτάδι;
Τι ψηλαφούν μέσα στο σκοτάδι;
Το σκότος δεν μπορούν να το τρομάξουν
Τρομάζουν μόνο την ψυχή μας και δεν την αφήνουν
Να κλείσει μάτι έστω και για μια στιγμή.
 

Τρεις μέρες στη Θεσσαλονίκη, πρέπει εν κατακλείδι να αναφέρω
Πως έπεφτε ψιλή, γλυκεία, χρωματιστή βροχή
Πάνω στο πρόσωπό μας και μέσα στα μαλλιά μας.
Αίσθημα οικείο όσο παράδοξο κι ανεξήγητο.
Σκίρτημα ζαρκαδιού μες στην ψυχή μας
Που μας έκαμνε να περπατούμε
Πάνω στις στέγες των σπιτιών αντί στους δρόμους.





[Θεοδόσης Νικολάου, «Εικόνες», σελ. 23, Κύπρος 1988]


17 Ιαν 2019

ΜΟΙΡΑΣΜΕΝΟ ΡΟΔΙ

 
Είμαι τυχερός, που ζω σ΄ αυτόν εδώ τον τόπο! Όλα λειτουργούν τέλεια! Κοιμόμαστε ξυπνούμε με έναν και μόνο σκοπό: πώς θα βοηθήσουμε πιο πολύ την πατρίδα μας! Όλες μας οι ενέργειες πετυχαίνουν! π.χ. το '55 κάναμε έναν ιερό αγώνα και μέσα σε τέσσερα χρόνια, με πολλές θυσίες, κατορθώσαμε να αποκτήσουμε κανονικό Κράτος: ολόκληρη Κυπριακή Δημοκρατία αναγνωρισμένη από τον ΟΗΕ. Επειδή όμως την έβαλαν στο μάτι οι Τούρκοι, θυμάστε με τι μαεστρία, στις 15 του Ιούλη το '74, τους δώσαμε τη μισή και "γλυτώσαμε" την υπόλοιπη; Γι αυτό σας λέω ότι είμαι ευτυχισμένος που ζω σ' αυτόν τον τόπο. Έστω στη μισή πατρίδα, κι ας έχασα το σπίτι μου και όλη την περιουσία μου. Όλα λειτουργούν τέλεια! Θέλετε κι άλλα παραδείγματα; Ας πούμε μόνο δυο λέξεις: "Διαφθορά, Διαπλοκή"; Οι λέξεις αυτές δεν υπάρχουν στα λεξικά μας. Ας πούμε ακόμα μια: "Δικαιοσύνη"; Ούτε κι αυτή. Αυτή μας έλειψε τώρα. Με τη δικαιοσύνη θ΄ασχολούμαστε; 
 
Σ΄αυτή τη γωνιά της Μεσόγειος ό,τι και να γίνει, μα ό,τι και να γίνει, ΜΑ Ο,ΤΙ ΚΑΚΟ ΚΑΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ δεν υπάρχει περίπτωση να μη ξεχαστεί αστραπιαία. 
 
Γιατί να μην είμαι ευτυχισμένος! ...και η ζωή συνεχίζεται!

[εικαστικό: ΝΝ-Χ, "ΜΟΙΡΑΣΜΕΝΟ ΡΟΔΙ, νεκρή φύση", λεπτομέρεια, λάδι 1981]

13 Ιαν 2019

ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ο ΜΑΚΡΗΣ

Ο ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ο ΜΑΚΡΗΣ
στη Λάρνακα...

...έμενα εκεί κοντά και συνήθιζα να παίρνω το στενό δρομάκι που οδηγούσε στο αρχαίο βυζαντινό εκκλησάκι δίπλα στην Αλυκή. Πολλές φορές έβοσκαν πρόβατα στον λόφο, μα δεν είδα ποτέ μου τον βοσκό. Μοναχά, δυο τρεις φορές στην αρχή, ένα σκυλί ερχόταν απειλητικά προς το μέρος μου, γρύλιζε και μου έδειχνε τα κοφτερά του δόντια, αργότερα όμως με συνήθισε και, λες και με περίμενε, κουνούσε φιλικά την ουρά του. Με ευχαριστούσε να ακούω τα κουδούνια, το καθένα με τον δικό του ήχο. Ηρεμούσα. Φωτογράφιζα ...ζωγράφιζα. Ο καπνός του πολέμου δεν είχε ακόμα διαλυθεί...
Πέρασα πριν λίγες μέρες... το γραφικό δρομάκι είναι μια πλατειά λεωφόρος και το εκκλησάκι, που δέσποζε, δυσκολεύεσαι να το αναγνωρίσεις, χαμένο πια ανάμεσα στα ψηλά κτήρια... 

...και η ζωή συνεχίζεται...





4 Ιαν 2019

TYXH ...TYXH ...TYXH!

Τύχη, τύχη, τύχη
 ... εύχομαι να σας χτυπήσει! 

...αλλά πρέπει να κάνετε κι εσείς κάτι: προετοιμάστε το μυαλό! 


17 Δεκ 2018

ΕΥΧΕΣ!

Στους αγαπητούς φίλους του ιστολογίου μου εύχομαι ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ!

[Λάδι σε ξύλο, 25x45 εκ. Το ζωγράφισα εδώ και πολλές δεκαετίες στην Αθήνα, επηρεασμένος από την ζωγραφική του El Greco. Εκείνη τη χρονιά είχε κυκλοφορήσει ένα ημερολόγιο τοίχου με σπουδαία έργα του (αν θυμάμαι καλά από την Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος)]




ΟΥΡΑΝΙΟΣ ΠΕΝΤΑΔΑΚΤΥΛΟΣ

Όχι, όχι δεν είναι ο Πενταδάκτυλος! 
Σύννεφα είναι και η φαντασία μου, 
από χθεσινό ταξίδι στην Πάφο!