ΞΗΜΕΡΩΜΑ ΣΤΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑ

ΧΡΥΣΟ ΗΛΙΟΒΑΣΙΛΕΜΑ

ΗΛΙΟΒΑΣΙΛΕΜΑ ΣΤΟ ΚΟΥΡΙΟ

ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΟ ΤΟΠΙΟ

ΗΛΙΟΒΑΣΙΛΕΜΑ ΣΤΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑ ΠΡΙΝ ΛΙΓΟ...

ΗΛΙΟΒΑΣΙΛΕΜΑ ΣΤΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑ

ΓΡΑΜΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ

Νίκος Νικολάου-Χατζημιχαήλ

Γράμμα από την Νέα Υόρκη

 [μικρό διήγημα] 

Νέα Υόρκη, 10 Σεπτεμβρίου 2001

Αγαπημένε μου εγγονέ,

Μαζί με το γράμμα που στέλνω για τον μπαμπά και τη μαμά σου, εσωκλείω για σένα αυτή την καρτ ποστάλ της Νέας Υόρκης, στην οποία απεικονίζονται τα ψηλότερα κτήρια του κόσμου. Είναι μισό μίλι ύψος κι εγώ τα επισκέφτηκα σήμερα! Όταν αντίκρισα την Νέα Υόρκη από τόσο ψηλά με κατέλαβε δέος. Όλα είναι μεγάλα εδώ, αλλά δεν μπορείς να φανταστείς πόσο τεράστιοι είναι αυτοί οι δίδυμοι πύργοι∙ είναι πραγματικά κολοσσιαίοι. Οι άνθρωποι που περπατούν τριγύρω φαίνονται πιο μικροί κι από μυρμήγκια. Έτσι ένιωσα κι εγώ, σαν ένα μικρό, ανύπαρκτο μυρμηγκάκι.

Εδώ χτυπά η καρδιά της χώρας. Μεγάλη χώρα η Αμερική, ελεύθερη, ατρόμητη, αήττητη, και κανένας δεν μπορεί να την αγγίξει, να της κάνει το παραμικρό κακό. Αν ξαναγυρίσουν στον κόσμο, οι Θεοί της αρχαίας Ελλάδας, δεν ξέρω αν θα κατοικήσουν εδώ, φαίνεται όμως, πως ο δικός τους Θεός κατοικεί εδώ και τους προστατεύει.

Ήθελα να σου πω να είσαι καλός μαθητής για να προοδεύσεις, και να μπορέσεις μια μέρα να έρθεις κι εσύ εδώ για να θαυμάσεις, αλλά μετάνιωσα. Μετάνιωσα, γιατί μπαίνοντας σ΄ ένα μικρό και ταπεινό εκκλησάκι που είναι εκεί δίπλα, ένιωσα να γαληνεύω μέσα μου. Από μυρμηγκάκι έγινα ξανά άνθρωπος κι η ψυχή μου ηρέμησε. Άναψα ένα κεράκι και έκανα την ευχή μου: να είσαι πάντα καλά, να είσαι πάντα καλός μαθητής, να προοδεύσεις στη ζωή σου, μα, το κυριότερο, να παραμείνεις παντοτινά Άνθρωπος.

Σε φιλώ, ο παππούς σου

ΕΣΚ

ΕΝΩΣΗ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ ΚΥΠΡΟΥ

Ένας φίλος με προσκάλεσε για καφέ στην Ένωση Συντακτών Κύπρου. Κρατούσε ένα βιβλίο, που μέσα από τις σελίδες του, προεξείχε ένας φάκελος με το λογότυπο της Ένωσης. Το κοίταζα... κάτι μου θύμιζε... μα πριν προλάβω... την απορία μου έλυσε αμέσως ο φίλος: δεν θυμάσαι; εσύ το έφτιαξες το λογότυπο, το ξέχασες κιόλας; 

κιόλας = 27 χρόνια 

Πάντως το λογότυπο δείχνει τη μορφή που είχε η πρώτη εκδοθείσα κυπριακή εφημερίδα.

ΑΛΛΑΖΕΙ Ο ΚΑΙΡΟΣ ΣΙΓΑ ΣΙΓΑ...

Ν. Δ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΠΟΥΛΟΣ : ΑΚΑΡΙΑΙΑ

Ο ΝΙΚΟΣ Δ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΠΟΥΛΟΣ...

... γράφει, στο περιοδικό ΦΡΕΑΡ, τ.15, σ.451- 452, Ιούνιος 2016 για μερικά βιβλία που πήρε και διάβασε, από την Κύπρο και την άλλη Ελλάδα. Ενσωματώνω στο προκαταρκτικό κείμενό του την παράγραφο που έγραψε για τον ΠΙΚΡΟΛΙΘΟ μου... τον ευχαριστώ.

ΑΚΑΡΙΑΙΑ

— Λεγόταν ότι τον μαύρο χειμώνα του 1941, όταν πήγαινα στη Δευτέρα Δημοτικού και δεν είχα ιδέα από λογο­τεχνικά περιοδικά, το Χριστουγεννιάτικο τεύχος της Νέας Εστίας, το αφιερωμένο στον Παπαδιαμάντη, παρηγόρησε αρ­κετούς ανθρώπους. Το πιστεύω. Δεν ήταν λίγες ούτε ήπιες οι αρνήσεις στο αφιέρωμα, ωστόσο το πρόσωπο του Πα­παδιαμάντη στο εξώφυλλο ανακαλούσε τα πάθια και τους καημούς του κόσμου κι έτσι μετρίαζε την απελπισία των χει­μαζόμενων.

Λοιπόν στις σαστισμένες μέρες μας -και για πολλούς επώδυνες- δεν έλειψαν τα παρήγορα βιβλία. Μακάρι να μπορούσα να γράψω για το καθένα που λαβαίνω τέσσερις τουλάχιστον σελίδες. Δε γίνεται, δεν έχω την απαραίτητη κρι­τική ικανότητα. Περιορίζομαι σε στεγνή αναφορά, που τα αδικεί κατάφωρα, με την ελπίδα ότι κάποιος θα παρακινηθεί να αναζητήσει κάτι.

— Αρχίζω με την Κύπρο, όπου οι ποι­ητές και πεζογράφοι, κατά κανόνα φι­λόλογοι, σηκώνουν το μέγα βάρος ενός κόσμου που κινδυνεύει να χάσει εντελώς τον μπούσουλα.

Ό Πικρόλιθος - σημειώσεις σχεδίας, ποιητική συλλογή του Νίκου Νικολάου - Χατζημιχαήλ είναι μοιρασμένος ανάμεσα στην αγάπη της θάλασσας όπου ταξιδεύ­ει απ' αιώνων το Νησί και σε πρόσωπα που σημάδεψαν τα τέσσερα καλύτερα χρόνια τής Κυπριακής Ιστορίας του πε­ρασμένου αιώνα. Οι Κύπριοι ποιητές βρί­σκουν όλη την ανάσα τους στα ελεγεία τους, ιδιαίτερα όταν ο έλεγος εκφέρεται στη μητρική γλώσσα, ελεγεία για πασί­γνωστους και αφανείς μάρτυρες.

Έριξαν τό λαχνίν τους ποιος έν να κατεβεί

   Τζαί έππεσεν ο κλήρος πά' στό μικρόν παιδίν.