ΠΙΚΡΗ ΑΝΑΜΝΗΣΗ
21η Απριλίου 1967
Ήμουν "Αγγελιαφόρος Δικυκλιστής" στην 31η Μοίρα Καταδρομών κι εκείνο το πρωινό της 21ης Απριλίου 1967 βρισκόμουν στη Λευκωσία μπροστά ακριβώς από το καφενείον "Χατζησάββα". Συνήθιζα, μετά την παραλαβή της αλληλογραφίας της μονάδας μου από το ΓΕΕΦ [Γενικό Επιτελείο Εθνικής Φρουράς] να πηγαίνω εκεί και να απολαμβάνω το καφεδάκι μου διαβάζοντας την αγαπημένη μου "Ελευθερία", που έπαιρνα από την Πλατεία Ελευθερίας, εκεί δίπλα.
Εκεί ακριβώς, με πλησίασαν δύο ΕΣΑΚτζήδες και με διέταξαν να επιστρέψω αμέσως στη μονάδα μου γιατί είχε γίνει πραξικόπημα στην Ελλάδα. Δεν είχα άλλη επιλογή. Γύρισα αμέσως. Στο στρατόπεδο επικρατούσε μια ανήσυχη ηρεμία. Ήταν και δυο τρεις φωτογράφοι, που φωτογράφιζαν τους στρατιώτες στον Στίβο Μάχης κι αυτοί ευτυχισμένοι κι ανέμελοι, χαμογελούσαν στον φακό. Δεν θυμάμαι τώρα ποιος με έπεισε να αρπαχτώ κι εγώ από εκείνο το δίχτυ για μια φωτογραφία...
Λίγοι, βέβαια, καταλάβαμε ότι εκείνη τη στιγμή άρχιζε η αντίστροφη μέτρηση. Η αντίστροφη μέτρηση για την καταστροφή της πατρίδας μας.
Γιατί σήμερα δεν βλέπω καθαρά τον Πενταδάκτυλο; Νόμιζα ότι η σκόνη έχει υποχωρήσει. Επανήλθε ή...
