Χθες είχα αναρτήσει στο facebook το βιντεάκι αυτό μαζί με το πιο κάτω κείμενο:
ΠΡΩΙΝΗ ΕΠΙΣΚΕΨΗ...
...από ένα φοβισμένο φιλαράκι! Άκουσα το τιτίβισμά του και γύρισα το κεφάλι προς τη βεράντα. Ήταν εκεί και με κοίταε, κουνώντας την άσπρη μακριά ουρίτσα του! Απέφυγα να κάνω απότομες κινήσεις μήπως το τρομάξω και φύγει, αλλά αυτό συνέχισε να με κοιτάει. Πήρα θάρρος και το πλησίασα. Του έτεινα την παλάμη και ανταποκρίθηκε. Το κράτησα για λίγο και μπήκα στο σπίτι, μα ύστερα αυτό πέταξε και κάθισε σ' ένα βιβλίο στη βιβλιοθήκη μου. Έβγαλα κάμποσες φωτογραφίες και συνέχισα την εργασία μου στον υπολογιστή μου. Μετά από μισή ώρα περίπου πέταξε και κάθισε για μια στιγμή στο πληκτρολόγιο, γύρισε και με κοίταξε, και μετά πέταξε από το ανοικτό παράθυρο κι εξαφανίστηκε προς τη μεριά του Πενταδάκτυλου!
Τα πουλιά, οι καλύτεροί μου φίλοι... το γνωρίζετε, βέβαια!
Δεν γνώριζα τι πουλάκι ήρθε στη βεράντα μας και έβαλα σχόλιο αν γνωρίζει κάποιος να με πληροφορήσει: Η συνέχεια ήταν συνταρακτική και τελικά τραυματική για μένα. Μερικοί αναγνώρισαν ότι επρόκειτο για ένα καναρινάκι κλουβιού. Και δυστυχώς αυτά τα πουλιά δεν μπορούν να ζήσουν στη φύση, γιατί δεν την έχουν γνωρίσει. Δεν γνωρίζουν τι πρέπει να κάνουν, δεν γνωρίζουν πού να πάνε, δεν γνωρίζουν να προστατευτούν. Είναι καταδικασμένα σε θάνατο. Θα τα αρπάξει κάποιος γάτος ή θα κλείσουν για πάντα τα ματάκια τους από πείνα και δίψα σε κάποια γωνιά. Πολλοί στα σχόλιά τους έγραψαν ότι δεν έπρεπε να το αφήσω να φύγει, γιατί γνώριζαν τι το περίμενε. Ήταν όμως αργά. Το πουλάκι πέταξε και έφυγε προς το άγνωστο. Δεν γνωρίζω για την τύχη του. Νιώθω τύψεις...
Είχα κι εγώ κάποτε, δεκάχρονος στο Βασίλι, ένα ζγαρτιλάκι στο κλουβί, αλλά καλύτερα να διαβάσετε την τρυφερή ιστορία του, στον πιο κάτω σύνδεσμο:
Επανέρχομαι στην ανάρτηση του facebook. Έγινε ο χαμός. Μέχρι αυτη τη στιγμή που γράφω υπάρχουν σχεδόν δέκα χιλιάδες προβολές αυτού του βίντεο. Και συνεχίζουν αυξητικά. Και το περίεργο είναι ότι το μεγαλύτερο ποσοστό των θεατών, περίπου 95% είναι από την Ελλάδα...
Κάποιος σχολίασε: "Σε πιο βιβλίο της βιβλιοθήκης σου κάθισε το πουλάκι;"
Κι εγώ από περιέργεια πήγα και κοίταξα: ήταν το βιβλίο του φίλου μου του Αντώνη Φωστιέρη με τίτλο "Θάνατος ο δεύτερος". #
