Χάρηκα που συνάντησα ξανά, το μοναχικό σπουργίτι μου! Γύρω στις τέσσερις το απόγευμα ήρθε! Το παρακολουθούσα που πεταγόταν από κλαδί σε κλαδί στα γυμνά κλαδιά της καρυδιάς μας. Ύστερα βούτηξε χαμηλά στο χώμα και τσιμπολογούσε τα ψίχουλα από ψωμί, που είχα σκορπίσει προηγουμένως...
[Πάφος, Κάθηκας, 1/4/2026]
